Moja kancelaria adwokacka zajmuje się prowadzeniem spraw sądowych przeciwko bankom, w szczególności w związku z zawartymi w umowie klauzulami niedozwolonymi dotyczącymi kredytów frankowych.

W przeciwieństwie do firm odszkodowawczych, mogę reprezentować Państwa w sądzie i poprowadzić sprawę od początku do końca.

Zapewniam profesjonalną analizę umowy kredytu w CHF, która pozwala zweryfikować czy umowa zawiera klauzule abuzywne, dowiedzieć się o wysokości roszczeń wobec banku oraz poznać różne możliwości postępowania.

W toku procesu najczęściej zmierzam do wykazania, że w umowa kredytu zawiera tzw. klauzule abuzywne – niedozwolone postanowienia umowne, czego skutkiem jest unieważnienie umowy kredytu  albo jej przewalutowanie (tzw. odfrankowienie).

Złożenie pozwu przeciwko bankowi nie powoduje automatycznie zatrzymania konieczności comiesięcznej spłaty kredytu i dlatego w prowadzonych sprawach staram się zabezpieczyć roszczenia klientów składając wniosek o zabezpieczenie powództwa poprzez zawieszenie spłaty kredytu na czas trwania postępowania.

Wniosek taki ma największe szanse powodzenia wtedy gdy kwota udzielonego przez bank kredyt została już spłacona, tj. wtedy gdy łączna kwota dokonanych spłat przekroczyła wysokość wypłaconego przez bank kapitału.

Pierwsze kroki

Aby dobrze ustalić wysokość roszczenia należy zwrócić się do banku o wydanie zaświadczenia dotyczącego spłaty kredytu frankowego, obejmującego  wszystkie informacje niezbędne do prawidłowego sformułowania żądania pozwu.

Wniosek o wydanie zaświadczenia powinien zawierać miejscowość i datę, adresata (bank), wnioskodawcę (kredytobiorcę) oraz  informacje dotyczące umowy, czyli datę jej zawarcia i numer umowy. Wniosek powinien również zawierać wskazanie w jakiej formie chcemy otrzymać zaświadczenie (papierowej czy elektronicznej), adres na jaki powinno być wysłane oraz najważniejsze – czyli zakres wnioskowanych danych:

–  „historia wpłat tytułem spłaty kredytu”  – wysokości wszystkich rzeczywistych wpłat tytułem spłaty kredytu (daty oraz kwoty rzeczywistych wpłat), w walucie CHF jak i PLN

–  ”historia oprocentowania” zawierający informacje o datach zmiany oprocentowania oraz wysokości obowiązującego oprocentowania kredytu dla każdego okresu spłaty kredytu

– „zaświadczenie o kosztach okołokredytowych” –  takich jak prowizje i składki tytułem ubezpieczeń

–  informacja o datach i kwotach uruchomienia kredytu w CHF i w PLN.

Bank powinien wydać zaświadczenie w terminie do 30 dni. Jeżeli w tym czasie zaświadczenie nie zostanie wydane, należy złożyć do banku reklamację a gdyby i to nie pomogło należy złożyć skargę do Rzecznika Finansowego.

Wniosek można złożyć w najbliższym oddziale banku (uzyskując na drugiej kopii potwierdzenie wpływu pisma do banku) lub wysłać wniosek listem poleconym na adres siedziby banku.

 Opłata za uzyskanie powyższych danych różni się w zależności od danego banku i wynosi od kilkudziesięciu do kilkuset złotych.  

Niekiedy zdarza się, że kredytobiorca zaprzestał spłacania kredytu i bank informuje go, że dopóki nie ureguluje on swojego zadłużenia, to nie otrzyma on historii spłat. Takie działanie banku jest nieuzasadnione i należy niezwłocznie złożyć do banku reklamację, a następnie w razie jej nieuwzględnienia – zwrócić się do Rzecznika Finansowego o podjęcie w tej sprawie interwencji. Wydanie zaświadczenia nie powinno bowiem być uzależnione od tego, czy kredytobiorca spłaca swój kredyt czy też nie.

Obliczenie wysokości roszczenia

Mając odpowiednie zaświadczenie z banku należy ustalić  ile pieniędzy bank powinien oddać klientowi z powodu nieuczciwości zawartej z nim umowy kredytowej. 

Nadpłata na kredycie frankowym to różnica między sumą wszystkich zapłaconych dotychczas rat “frankowych”, a sumą wszystkich wpłat, które powinniśmy wnieść, gdyby umowa kredytowa nie zawierała niedozwolonych klauzul dotyczących indeksacji, denominacji lub waloryzacji – bądź różnica między tym, co bank wypłacił klientowi, a tym, co klient wpłacił, jeśli sąd umowę kredytową uzna za nieważną.

W przypadku unieważnienia umowy “frankowej” – nadpłata to różnica między kwotą wypłaconego kredytu, a sumą wszystkich wpłat wniesionych dotychczas w ramach spłaty rat. Obliczenie powyższe powinno być oparte o dane z zaświadczenia banku o dotychczasowych spłatach kredytu.
Przykładowo:

W październiku 2007 bank uruchomił kredyt wypłacając 400tys. PLN.
Do dziś kredytobiorca wpłacił do banku raty na łączną kwotę 4500tys. PLN. Nadpłata przy unieważnieniu umowy to 450 tys. PLN – 400tys. PLN = 50tys. PLN

Gdyby natomiast suma wszystkich wpłat wynosiła nie 450 tys. PLN a na przykład 350 tys. PLN, to w razie uznania przez sąd umowy za nieważną kredytobiorca będzie miał niedopłatę w wysokości 50 tys. PLN i taką kwotę będzie musiał zwrócić bankowi  – a sąd zdecyduje na jakich zasadach.

Nieco bardziej skomplikowany jest przypadek kredytu indeksowanego, który nie zostanie przez sąd unieważniony, a jedynie “odfrankowiony”.

“Odfrankowienie” to inaczej usunięcie z umowy kredytowej wszelkich odniesień do waluty CHF, za wyjątkiem oprocentowania kredytu.

Przykładowo:

Kredyt indeksowany do waluty CHF, (lub waloryzowany walutą CHF –nomenklatura np. mBanku) na kwotę 400tys. PLN, z oprocentowaniem LIBOR 3M + marża banku,  po “odfrankowieniu” będzie od samego początku kredytem złotówkowym na kwotę 400tys. zł lecz nadal z tym samym oprocentowaniem LIBOR 3M + marża.

Aby policzyć nadpłatę, należy obliczyć jaka byłaby od początku tj. od pierwszej raty wysokość kolejnych rat takiego kredytu, które klient powinien płacić zamiast nieuczciwych rat “frankowych”. Po sporządzeniu  harmonogramu spłaty kredytu złotówkowego z liborem,  należy zsumować wszystkie raty, które klient wpłacić do banku poczynając od raty pierwszej do dziś, a otrzymaną sumę odjąć od sumy wszystkich rat „frankowych” – już zapłaconych.

Różnica, to nadpłata, która będzie “wartością przedmiotu sporu” w pozwie przeciwko bankowi.

Przykładowo:

kredyt indeksowany udzielony na 30 latkwota kredytu 150tys. PLNmarża 1,25% dodawana do Liboru 3M, wypłata w lipcu 2007 wg „kursu kupna z tabeli banku” równego 2,20 PLN, spłata do dziś zgodnie z harmonogramem spłaty. Nadpłata dla takiego kredytu to obecnie około 40 tys. PLN. 

Po sądowym „odfrankowieniu” takiej umowy kredytowej spadnie również wysokość raty, która już nie będzie zależna od kursu CHF, a wyłącznie od stopy procentowej LIBOR 3M. Zatem jeżeli dziś rata „frankowa” tego kredytu wynosi 215 CHF, czyli około 840 PLN, to po „odfrankowieniu” kredytobiorca przy obecnym poziomie stopy referencyjnej LIBOR 3M zapłaci ratę w wysokości 470 PLN oraz dodatkowo odzyska nadpłatę – około 40 tys. zł.

Gdyby natomiast sąd taką umowę uznał za nieważną, to sytuacja byłaby zupełnie inna. Klient wpłacił już w sumie raty na łączną kwotę około 116 tys. PLN. Skoro bank wypłacił mu 150 tys. PLN w dniu wypłaty kredytu, więc gdyby sąd umowę uznał za nieważną, to klientowi zostanie do oddania bankowi 150tys. PLN – 116 tys. PLN = 34 tys. PLN. Zatem nie ma tu nadpłaty, ale kredyt zaciągnięty na 30 lat znika, hipoteka znika, należy tylko oddać bankowi 34 tysiące złotych.

Reklamacja do banku

W przypadku kredytu denominowanego przyjmuje się, iż w reklamacji powinno domagać się unieważnienia całej umowy kredytowej. W wyniku usunięcie z umowy klauzul niedozwolonych umowy nie można bowiem dalej wykonywać. Warto również wnieść o zwrot wszystkich rat zapłaconych na rzecz banku.

W przypadku kredytu indeksowanego kredytobiorca w reklamacji musi wskazać, jakich konkretnych zapisów domaga się usunięcia z umowy. Powinien on także wskazać czy wyeliminowanie zapisów umownych prowadzi do upadku całej umowy- unieważnienia czy też jedynie do ofrankowienia.

W odnajdywaniu klauzul abuzywnych przydatna może być mapa klauzul abuzywnych przygotowana przez Rzecznika Finansowego.

Reklamacja oprócz wskazania klauzul abuzywnych powinna zawierać kwotę kredytu i okres kredytowania, marżę, kwotę rat wpłaconych i rat należnych gdyby w umowie frankowej nie występowały zapisy niedozwolone. Ponadto w reklamacji powinno się wnosić o skorygowanie harmonogramu spłaty kredytu.

W przypadku występowania nadpłaty frankowej należy wnieść o jej zwrot, ewentualna zaliczenia na poczet spłaty kredytu.

Właściwość sądu

Składając pozew w sprawie kredytu we frankach, w pierwszej kolejności należy ustalić odpowiednią właściwość sądu. Właściwość rzeczowa zależy od wartości przedmiotu sporu i tak dla roszczeń mniejszych niż 75.000 PLN właściwy do rozpoznania sprawy będzie sąd rejonowy, natomiast dla  roszczeń większych niż 75.000 PLN sprawę kierujemy do sądu okręgowego. 

W kwestii ustalenia właściwości miejscowej sądu „frankowicze” mają trzy możliwości.

Pierwszą opcją jest złożenie pozwu w sądzie według właściwości miejscowej ogólnej najczęściej do sądu w Warszawie, ponieważ zdecydowana większość banków ma swoją siedzibę w stolicy. Wówczas sprawa trafia do XXVIII Wydziału Cywilnego Sądu Okręgowego w Warszawie, czyli do tzw. wydziału frankowego. 

Drugą  opcją jest złożenie pozwu przeciwko bankowi przed sądem właściwym dla swojego miejsca zamieszkania czyli adresu, pod którym osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Możliwość ta, wynikająca z art. 372 k.p.c., została wprowadzona względnie niedawno, bowiem weszła w życie 7 listopada 2019 roku w celu odciążenia sądu w Warszawie.

Trzecią, najmniej popularną opcją, jest wystąpienie z powództwem przed sądem według miejsca oddziału banku, w którym umowa o kredyt została podpisana i który zajmował się obsługą kredytu. 

Przy wyborze sądu, który będzie rozpoznawał naszą sprawę, warto zwrócić uwagę na doświadczenie  sędziów w prowadzeniu spraw frankowych  oraz wynikające z niego orzecznictwo danego sądu. Chodzi o to aby uniknąć  ryzyka, że sąd, który do tej pory nie miał dużego doświadczenia w sprawach frankowych może do sprawy podejść schematycznie i nie uznać wszystkich zgłoszonych roszczeń w pozwie. 

Sprawy frankowe najczęściej trafiają do Sądu Okręgowego w Warszawie oraz Sądu Okręgowego dla Warszawy-Pragi. Dzieje się tak, ponieważ większość banków ma swoją siedzibę w stolicy oraz warszawskie sądy są najbardziej doświadczone w prowadzeniu spraw związanych z umowami o kredyt waloryzowany do franka. Warto tu podkreślić, że duże obłożenie warszawskich sądów nie wydłuża specjalnie rozpoznania sprawy. Duże doświadczenie sędziów, którzy podkreślają, że rozpoznanie sprawy o kredyt waloryzowany do CHF nie wymaga przeprowadzenia rozbudowanego postępowania dowodowego, powoduje, że postępowania przebiegają dość sprawnie.

Wyżej opisałem jedynie wstępne zagadnienia dotyczące unieważnienia umowy kredytu frankowego. Pamiętajmy, że każda sprawa jest inna
i wymaga indywidualnej analizy, dlatego też jeżeli mają Państwo kredyt we frankach szwajcarskich i chcecie się od tego kredytu uwolnić, to zapraszam do kontaktu ze mną. Razem przeanalizujemy umowę kredytu
i wybierzemy odpowiednią opcję postępowania.