Jeżeli Twoje zadłużenie jest tak duże, że nie jesteś w stanie go spłacić? Nie zwlekaj dłużej i skontaktuj się ze mną. Razem przeanalizujemy Twoją sytuację i zastanowimy się nad możliwościami oddłużenia, a jeśli nie znajdziemy innego rozwiązania, pomogę Ci ogłosić upadłość konsumencką. Obiektywnie doradzę, czy w Twojej sytuacji ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest rozsądnym rozwiązaniem, czy może są jeszcze inne skuteczne możliwości na spłatę Twoich zobowiązań. Jeśli jednak zdecydujesz się na upadłość, przedstawię Ci dokładnie jak takie postępowanie przebiega i na co musisz się przygotować.
W ramach moich praktyk przygotowuje profesjonalny wniosek o ogłoszenie upadłości a także reprezentuję Klienta w przebiegu całego postępowania upadłościowego. Pomagam znaleźć najlepsze rozwiązanie i odzyskać stabilizację finansową jednakże upadłość konsumencką zawsze traktuję jako wyjście awaryjne, przeznaczone dla osób, tak bardzo zadłużonych, że nie są w stanie spłacić swoich długów, nawet na wynegocjowanych, lepszych warunkach.
Upadłość konsumencka nie jest rozwiązaniem idealnym służącym do pozbycia się wszystkich długów. Pomimo, że umorzona może zostać większość długów to w wielu przypadkach przynajmniej część zobowiązań trzeba będzie spłacić.
Dlatego też przed podjęciem decyzji o jej ogłoszeniu warto przeanalizować inne sposoby oddłużenia jak np. odroczenie terminów spłaty, obniżenie wysokość rat, umarzenie części zadłużenia, odzyskanie kwot nienależnie wcześniej pobranych. Naturalnie moja Kancelaria może prowadzić wszystkie w/w czynności w imieniu Klienta. Dopiero gdy takie rozwiązania nie mają szansy się sprawdzić to warto ogłosić upadłość konsumencką.
W postępowaniu upadłościowym konsumenckim posługujemy się pojęciem osoby fizycznej nieprowadzącej aktualnie działalności gospodarczej. O ile początkowo, po wprowadzeniu do polskiego systemu prawa instytucji upadłości konsumenckiej, musiał upłynąć rok od daty wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej, o tyle obecnie nie ma przeszkód, by w jednym dniu uzyskać wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej, a już na drugi dzień składać wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.
Postępowanie uregulowane przepisami tytułu V części trzeciej Prawa upadłościowego prowadzi się zatem wobec:
Sąd upadłościowy, do którego złożony został wniosek o ogłoszenie upadłości, powinien rozważyć z urzędu i obligatoryjnie, czy wnioskodawca będący jednocześnie osobą, wobec której ma być ogłoszona upadłość, posiada zdolność upadłościową. W przypadku ustalenia, że tak nie jest, sąd odrzuci wniosek na podstawie art. 199 k.p.c. Jest to konsekwencją przyjęcia, że zdolność upadłościowa jest, podobnie jak zdolność sądowa oraz procesowa, przesłanką procesową oraz że konsumenckie postępowanie upadłościowe jest sądowym postępowaniem cywilnym, do którego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o procesie (art. 35 w zw. z art. 4912 ust. 1 pr. up.). Brak zdolności upadłościowej skutkuje niedopuszczalnością postępowania upadłościowego.
Sytuacja majątkowa niektórych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest na tyle rozbudowana i skomplikowana, że uproszczenia określone w przepisach o upadłości konsumenckiej mogłyby nie przystawać do zadania stojącego przed organami postępowania. Dotyczy to szczególnie byłych przedsiębiorców, zwłaszcza w krótkim okresie po zakończeniu działalności. Wtedy sytuacja w zasadzie nie różni się od sytuacji przedsiębiorcy, wobec którego ogłoszono upadłość.
To sąd ocenia, czy zachodzą przesłanki prowadzenia sprawy wedle przepisów ogólnych. Pojęcia znacznego majątku oraz znacznej liczby wierzycieli winny być oceniane przy porównaniu do typowych stanów faktycznych w upadłościach konsumenckich, a nie w upadłościach przedsiębiorców. Jeśli wnioskodawca posiada 50 wierzycieli oraz majątek o wartości 2,5 mln zł, to taki majątek i liczba wierzycieli mogą być uznane za znaczne jedynie w porównaniu do typowych postępowań konsumenckich. To powinno wystarczyć, aby sąd uznał, że sprawa będzie prowadzona według przepisów ogólnych.
Art. 4917. [Tymczasowe pokrycie kosztów przez Skarb Państwa]
1.
W przypadku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania albo w masie upadłości brak jest płynnych funduszów na ich pokrycie, koszty te pokrywa tymczasowo Skarb Państwa.
Zgodnie z art. 4917 pr. up. można będzie kontynuować postępowanie upadłościowe nawet w sytuacji braku bieżących środków na pokrycie kosztów. To Skarb Państwa będzie ponosił finalnie ciężar finansowy postępowania prowadzonego również w celu oddłużeniowym. Szybkie przyznawanie syndykowi zaliczek na koszty sprawi, że postępowanie będzie prowadzone sprawniej również w sytuacji niedoborów w masie upadłości. W związku z większym i bardziej skomplikowanym stanem masy niż w typowych postępowaniach dotyczących konsumentów zaliczka przyznawana wraz z ogłoszeniem upadłości będzie większa.
Nowe prawo o upadłości konsumenckiej, mimo że – co do zasady – oparte na upadłości likwidacyjnej, dopuściło możliwość zawarcia układu upadłego z wierzycielami. Do zawarcia układu, jego skutków oraz uchylenia stosuje się odpowiednio przepisy o układzie w postępowaniu prowadzonym wobec przedsiębiorców. Specyfika podmiotowa osoby upadłego w obu grupach budzi jednak daleko idące wątpliwości co do trafności wskazanego odesłania, co bez regulacji pewnych kwestii wprost przepisami o upadłości konsumenckiej powoduje trudności w ich rozwikłaniu.
Wniosek o zwołanie zgromadzenia wierzycieli w celu zawarcia układu może złożyć jedynie upadły [o którym mowa w art. 49122 ust. 1 p.u.n.]. Wraz z wnioskiem upadły powinien więc przedstawić propozycje układowe. Należy przyjąć, że w zakresie tym mogą być wykorzystane sposoby restrukturyzacji wyliczone w art. 270 ust. 1 p.u.n., choć tylko te, które w upadłości konsumenckiej mogą mieć zastosowanie. Z wyliczonych przykładowo propozycji układowych upadły konsument może zaproponować: odroczenie wykonania zobowiązań, rozłożenie spłaty długów na raty lub zmniejszenie sumy długów bądź obydwie ostatnie propozycje układowe razem albo zmianę, zamianę lub uchylenie prawa zabezpieczającego określoną wierzytelność.
Okoliczność, iż w likwidacyjnej upadłości konsumenckiej dopuszczona została możliwość zawarcia układu, nie oznacza, że upadły powinien złożyć wniosek o zmianę postanowienia o ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej na postanowienie o ogłoszeniu upadłości układowej lub że taki charakter przyjmuje postanowienie sądu o zwołaniu zgromadzenia wierzycieli. Wniosek taki byłby sprzeczny z art. 4912 ust. 1 p.u.n., który przyjmuje, że upadłość konsumencka jest zawsze upadłością likwidacyjną. Należy przyjąć, że dopuszczenie możliwości zawarcia układu musi być traktowane jako postępowanie układowe prowadzone w ramach upadłości likwidacyjnej.
Zgodnie z nowymi przepisami (obowiązującymi od 24 marca 2020 r.) do ogłoszenia upadłości wystarczy samo stwierdzenie, że dłużnik jest niewypłacalny, bo to najczęściej oznacza, że potrzebuje pomocy i powrotu do normalnego życia. W takiej sytuacji sąd upadłościowy nie bada zawinienia dłużnika w doprowadzeniu do niewypłacalności lub pogłębieniu jej. Okoliczności te będą brane pod uwagę dopiero przy ustaleniu planu spłaty na wniosek upadłego dłużnika.
Sąd upadłościowy oddala wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej jedynie w przypadku wystąpienia tzw. negatywnych przesłanek upadłościowych, tj. w przypadku:
